Sezonu nadmorskiego otwarcie z sercowym przesileniem

Mimo, że ostatnio weny brak i nie wiem czy to spadkiem witaminy D czy deficytem słońca spowodowane. Ewentualnie tzw. przesilenie wiosenne mnie dopadło, którego do końca nie da się określić, ale jak nie wiadomo o co chodzi z nastrojem, to przynajmniej zwalić można właśnie, na to bliżej nieokreślone przesilenie. 
Jednak mimo, że weny nie ma, tak jak nie ma Księciunia, który znowu uciekł, przestraszył się, czy też nadal woli własnego focha od wspólnie spedzanego czasu, nadal żyję, nadal mam się dobrze. 
Fakt przyznaje, że do dobrego człowiek sie przyzyczaja i tak samej mi nudno troche, to jednak życia nudnym nie można nazwać. I mimo,  że o 4 rano dziś  me ślipia się otwarły, to owo poświecenie zostało wynagrodzone, dość spontanicznym wypadem zawodowym nad polskie morze...
Tym samym udało się dziś zaliczyć i bryzę morską, i troche słońca, rybę zjeść, czy dobrą, to nie powiem, ale po kuchennych rewolucjach pewnej pani z tzw. hełmem korkowym na głowie, w kolorze blond. I w tym wypadku chyba się cieszę, że mój hełm korkowy jest ciemnego koloru....
Więc mimo, że serce nadal w żałobie za Księciuniem to przyznać trzeba, że życie jest zbyt ciekawe, żeby tego nie dostrzec i nie cieszyć się nim mimo wszystko... W końcu przed nami ciepłe wiosenne dni tuż tuż .... :) 

iść prosto przed siebie nawet kiedy serducho samo pozostało.... 
i oby takich chwil nie przegapiać... życie jest zbyt cenne doceń to  :)  

Lokalizacja: Brzeźno, Gdańsk, Polska

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Polędwiczka z nutką myślicielstwa.....

Obraz
Drugie podejście do polędwiczki i sosu okazało się bardzo udane i nie wiem czy to przez ostatnie dni urlopowego lenistwa czy  jednak poczatek narodzin kulinarnej smykałki ? ;)   Dzisiejsze podejście okazało się trafione i sos i polędwiczka wyszyły mega. Oczywiście przepis zmodyfikowałam pod siebie tym bardziej duma rozpiera, że tym razem wyszło bezproblemowo.  No i tak to drugie podejscie sprawiło, że zaczełam się zastanawiać nad promowaniem współczesnych teorii coachnigowych i  rozwoju osobistego, które mówią, że jesli nie wychodzi, coś nie pasuje nie naprawiaj tylko z tego zrezygnuj bo  przecież szkoda życia... Może i szkoda, ale przecież każdy zasługuje na drugą szanse, czy na drugie życie. Przecież każda z nas ma w szafie coś po babci, mamie, coś co wróciło do łask w dzisiejszym zdominowym przez technologie świecie. I ta duma i satysfkacja, kiedy wszyscy  dookoła zachwycają się drugim życiem swetra naszej mamy, które udało Ci się odkryć.  Oczyw...
Czytaj więcej

Nocą myśli się kłębocą....

Obraz
Zimno, szaro i wietrznie na zewnątrz, tak teraz wygląda ten czas przedświąteczny, do jesieni zamiast zimy bardziej podobny. Księciunio już wywiany został z mego życia na wszystkie świata strony. Są też inne rzeczy na tym święcie, które się nie zmieniają, tak jak moje sezonowe zapalanie pęcherza, które rok w rok nawiedza mój organizm. I tu po raz kolejny walczymy kilogramami żurawiny i hektolitrami napojów rozgrzewających. A najbardziej, na nogi stawia jakby nie było imbir w herbacie. Ahoj zimo, z imbirem już nam nie taka straszna  J Poza tym wiele się w mym życiu nie zmieniło poza kolejnymi pozycjami przeczytanych książek, czy też nielicznymi momentami na siłowni w wolnych chwilach. Muszę się przyznać, że dzisiejszy trening na płaski brzuch w domowych pieleszach, rozłożył me mięśnie i już teraz czuje  poranne zakwasy, ale czego to się nie robi dla płaskości brzucha.  Eh młodości ma, wróć! Pojawiły się też nowe osobowości w mej codzienności, w postaci wielkiego...
Czytaj więcej

Lata początek

Obraz
I całe szczęście, że dziś mamy upał i tym samym powolny koniec wiosny i początek lata. Kończąca się wiosna do udanych w moim wypadku nie należała, tym większa radość z kolejnego już upalnego dnia. Lato, lato przyjdź i wymarz wiosenny trud! A wraz z końcem wiosny, ogłaszam koniec wiosennych podtopień łzawych, koniec tęsknoty i tego wszystkiego co z tegoroczną wiosną przyszło. A z latem wraca jak zawsze większa pewność siebie, potęgowana przez słońce i dłuższe dni. I do pełni szczęścia czekam tylko na powrót mojego własnego, firmowego utrabooka, który nie jedno ze mną  już przeszedł. Niestety ten ponad miesięczny stan z jego zamiennikiem, tylko potęguje moją tęsknotę za tym co moje i znane mi... jednak stara i sentymentalna się robię, bo w końcu do czegoś zaczynam się przywiązywać, tak jak powoli wrastam w moje 4ścianowe mieszkanko na warszawskiej woli. No a że lato tak przeze mnie oczekiwanie, pozwoliło mi wreszcie otworzyć już mój letni pokój, tak ten długi czerwcowy weekend powi...
Czytaj więcej